Ένας κόσμος χωρίς σύνορα;

1014425.largeΤου Φίλιππου Σάννου

Από την αυγή του πολιτισμού οι ελεύθεροι άνθρωποι, αυτοί που αγαπούσαν το μέλλον περισσότερο απ’ ότι το φοβόντουσαν, υπήρξαν πάντοτε πρωτοπόροι, οραματιστές και σε μεγάλο βαθμό ουτοπιστές. Η σύλληψη της ιδέας μιας ιδανικής πολιτείας που να ενσαρκώνει σε απόλυτο βαθμό το τρίπτυχο Ελευθερία – Ισότης – Αδελφότης και όπου πολίτες της θα είναι όλοι οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη, αποτελεί αδιαμφησβήτητα τον υψηλότερο στόχο κάθε ευγενικής και γενναίας καρδιάς.   Συνέχεια

Εισαγωγή στην Ερμητική Καμπαλά

tumblr_m9t1pjcj1F1r9zsdzo1_500Του Φίλιππου Σάννου

Η Καμπαλά είναι η αρχαία Ιουδαϊκή Μυστική Δοξασία η οποία έχει ως σκοπό την αποκάλυψη και την κατανόηση του συνόλου του σύμπαντος κόσμου, δηλαδή της κοσμογονίας, όπως αυτή ξεδιπλώνεται από τα πέπλα της αρνητικής ύπαρξης κατά την αρχική εκδήλωση της μέχρι και τον σχηματισμό του υλικού πεδίου στην Σεφίρα Μαλκούτ δηλαδή στο Βασίλειο. Κύριο μέσο για την επίτευξη του ανωτέρω σκοπού είναι η μυητική ερμηνεία[1] των Ιουδαϊκών γραφών και ο ενεργητικός διαλογισμός με αυτές[2]. Η παράδοση αναφέρει ότι αυτή η μυστική διδασκαλία δόθηκε από τον ίδιο τον δημιουργό στον Αδάμ  μετά την πτώση, έτσι ώστε να μπορέσει να επιστρέψει στην προπτωτική του κατάσταση και να γευτεί το ξύλο του Δέντρου της Ζωής. Αργότερα λέγετε ότι ο Αρχάγγελος Μέτατρον την παρέδωσε στον Μωυσή ως το εσωτερικό μέρος του Προφορικού Νόμου που του δόθηκε στο Όρος Σινά. Αυτό το γεγονός της μεταβίβασης της αποκλειστικά από στόμα σε αυτί, αρχικά από τους αγγέλους στον άνθρωπο και μετέπειτα από άνθρωπο σε άνθρωπο, θέλει να υποδηλώσει και η ετυμολογία της λέξης  Qabalah ή Cabbala που προέρχεται από την εβραϊκή ρίζα QBL (Κ ΜπΛ), που σημαίνει δέχομαι. Συνέχεια

Ο Γνώμων και η Ορθή Γωνία

ΙΩΣΗΦ+ΜΝΗΣΤΩΡΤου Φίλιππου Σάννου

Ο Γνώμων (αγγλ. Square, γαλλ. Equerre, γερμ. Wimkelmass) είναι ένα γεωμετρικό σχεδιαστικό όργανο για τη χάραξη ορθών γωνιών και κάθετων γραμμών, η λέξη χρησιμοποιείται και μεταφορικά έχοντας την έννοια του καθοδηγητικού κριτηρίου, στα αρχαία ελληνικά σήμαινε ακόμη τον ακριβή τον συνετό τον γνώστη. Το έτυμο της λέξης Γνώμων είναι η ρίζα γνω-, γιγνώσκω και έχει άμεση ετυμολογική συγγένεια με την λέξη Γνώση. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν «Νέχ» και τον χρησιμοποιούσαν ως περίαπτο (φυλακτό), συνήθως κατασκευασμένο από αιματίτη, που το τοποθετούσαν επί του στήθους του νεκρού προκειμένου να τον προστατέψει από τους κινδύνους της μετά θάνατον πορείας του.[1] Ο William Thomas στο βιβλίο του για τα περίαπτα λέει ότι ο Γνώμων ανήκει στα φυλακτά των αγγέλλων που είναι σύμβολα του θεού Θώθ και συμβολίζουν «την Ηθική Ακεραιότητα, την Σοφία, την Γνώση, την Τάξη και την Αλήθεια».[2] Συνέχεια

Τα νομίσματα και η αξιολόγηση τους

kv5vxiel«Πρῶτοι δὲ ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν νόμισμα χρυσοῦ καὶ ἀργύρου κοψάμενοι» Ηρόδοτος

Του Φίλιππου Σάννου

Το έτυμο της λέξης νόμισμα προέρχεται από το «νέμω > νόμος, νομός > νόμισμα. Δηλαδή τα νομίσματα αναγνωρίζονται ως προϊόν κοινωνικών συμβάσεων με δεδομένες αξίες στις συναλλαγές. Πιο απλά νόμισμα = το νενομισμένο ήτοι το επιτρεπόμενο μέσο στις εντός νομικής ισχύος συναλλαγές. Συνέχεια

Η έννοια του προσώπου στην Ελληνική Σκέψη

persona_16943_mdΤου Φίλιππου Σάννου

Η λέξη πρόσωπο είναι σύνθετη και ετυμολογείται από το προς + ὤψ-ὠπός, που σημαίνει: «Τό πρός τόν ὠπα ὄν»[1] δηλαδή το πρόσθιο μέρος της κεφαλής που φέρει επάνω του τους οφθαλμούς του ανθρώπου. Οι οφθαλμοί συνδέονται στενά με την εσωτερική μοναδικότητα του ανθρώπου, ενώ σύμφωνα με την ευαγγελική περικοπή είναι ο «λύχνος του σώματος» (Ματθ. 6:22) ή κατά τον Πλάτων το πυρ των ομμάτων είναι: «τὸ γὰρ ἐντὸς ἡμῶν..πυρ, πῦρ εἰλικρινὲς (= ευκρινές) ἐποίησαν διὰ τῶν ὀμμάτων ῥεῖν λεῖον καὶ πυκνὸν ὅλον..» (Τίμαιος 45.b), άξιο παρατηρήσεως είναι επίσης το γεγονός ότι οι περισσότερες λέξεις που στην αρχαία ελληνική γλώσσα χαρακτηρίζουν τον οφθαλμό, έχουν ετυμολογική σχέση με ρήματα «λάμψεως ή ευστροφίας» όπως: γλήνη, φαη, φαηκες, ἰλλοι, ὀπτ-ἰλοι, βολαι, αἰγωγαιαι, ἁμαρυττα, αὐγαι, λαμπάδες κ.α., μπορούμε έτσι λοιπόν να συμπεράνουμε ότι η έννοια του προσώπου είναι εν πολλοίς σύμφυτη με την έννοια των οφθαλμών και της προσωπικής μορφής. Συνέχεια

Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι μαθητικές παρελάσεις

tj7kipatΤου Φίλιππου Σάννου

Τα τελευταία χρόνια με την ευκαιρία κάθε εθνικού επετειακού εορτασμού του Ελληνισμού εμφανίζονται διάφοροι κονδυλοφόροι πανειδήμονες επί των ιστορικών, πολιτικών, γλωσσολογικών, επιστημονικών κλπ θεμάτων και πασχίζουν να διαφωτίσουν τον λαό σχετικά με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα, του νεότερου ελληνισμού. Ένα από αγαπημένα τους θέματα είναι οι μαθητικές παρελάσεις, οι οποίες κατά την άποψη τους είναι μιλιταριστικές και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η άποψη αυτή για τις παρελάσεις είναι καθ’ όλα σεβαστή, ο καθένας άλλωστε μπορεί να υποστηρίζει ό,τι θέλει, αρκεί τα επιχειρήματα του να μην είναι σαθρά, αντιεπιστημονικά και ψευδή. Συνέχεια

Ζακλίν ντε Ρομιγί (1913 – 2010)

Zak«Το να μάθεις να σκέφτεσαι, να είσαι ακριβής, να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ακούς τον άλλον, σημαίνει να μπορείς να διαλέγεσαι και είναι το μόνο μέσο για να αναχαιτισθεί η τρομακτική βία που αυξάνεται γύρω μας. Ο λόγος είναι ένα φρούριο κατά της κτηνωδίας. Οταν δεν ξέρουμε, όταν δεν μπορούμε να εκφραστούμε, όταν ο λόγος δεν είναι επαρκής και αρκετά επεξεργασμένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής και μπερδεμένη, δεν απομένουν παρά οι γροθιές, τα χτυπήματα, η άξεστη, βλακώδης, τυφλή βία»

 

Συνέχεια

Σακιαμούνι Γκαουτάμα Βούδδας (563 – 483 π.Χ.)

από το Περιοδικό «ΤΗΕ THEOSOPHIST»[1]

Gautama Buddha

Η πανσέληνος του Βεζάκ (που συνήθως συμπίπτει τον Μάιο) είναι η επέτειος σημαντικών περιστατικών της εσχάτης γήινης ζωής του Κυρίου Σακιαμούνι Γκαουτάμα Βούδδα: της γεννήσεώς του, του φωτισμού του και της απαλλαγής του από το φυσικό σώμα. Αυτά τα περιστατικά γιορτάζονται κάθε χρόνο κατά το Φεστιβάλ του Βεζάκ.

Υπάρχουν πολλές θρυλικές αφηγήσεις για την ζωή του Μεγάλου αυτού Διδασκάλου. Πολλές είναι αλληγορικές.

Συνέχεια

Ντίον Φόρτσιουν (1890–1946)

Η ζωή και το έργο μιας σημαντικότατης μορφής της Δυτικής Εσωτερικής Παράδοσης, της οποίας το εσωτερικό και συγγραφικό έργο στέκεται ορόσημο για κάθε ταξιδιώτη και ερευνητή της ζωής.

Μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της σύγχρονης πνευματικής αναζήτησης, της Δυτικής Εσωτερικής Παράδοσης είναι η Ντίον Φόρτσιουν. Υπήρξε ιδιαίτερα χαρισματικό παιδί με ευαισθησίες, πλούσια φαντασία και ικανότητες στη συγγραφή. Τούτο φάνηκε από τα πρώτα νεανικά της χρόνια, καθώς είχε δημοσιευθεί ποίημά της στο γνωστό περιοδικό της εποχής «Ο Κόσμος του Νεαρού Κοριτσιού», το 1906. Συνέχεια

Λουί-Κλωντ ντε Σαιν Μαρτέν (1743-1803)

Ο Λουί-Κλωντ ντε Σαιν-Μαρτέν (Γαλλικά: Louis-Claude de Saint-Martin), ο επονομαζόμενος «Άγνωστος Φιλόσοφος», είναι ο θεμελιωτής του μυστικο-θεοσοφικού συστήματος του Μαρτινισμού. Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1743 στην Αμπουάζ και πέθανε στο Ωλνέ (Aulnay) στις 13 Οκτωβρίου 1803.

Το όνομα του Λουί-Κλωντ ντε Σαιν-Μαρτέν συνδέεται με το ρεύμα του ιλλουμινισμού, που αντιτάχθηκε στο υλιστικό πνεύμα των εγκυκλοπαιδιστών του 18ου αιώνα. Ο ιλλουμινισμός προτείνει την μελέτη των χριστιανικών γραφών υπό το φως του εσωτερισμού, τονίζοντας Συνέχεια